01.01.10 / Verslag De ZoeNKers zaterdag 24 april 2010 deel2
Vervolg:
De volgende stap is wat we hebben bijgeleerd wat meer in
praktijk te
brengen wat verderop op een stuk doorsnee MTB parcours, geen al te
moeilijk stuk eigenlijk. Maar weeral hetzelfde: door dat proces van
“overfixatie” lopen redelijk gemakkelijke hindernissen gewoon fout bij
sommigen, wat zorgt voor een meer gehele, maar gelukkig tijdelijke
blockage in het hoofd. Onze clubpsycholoog zou dit beter kunnen
verwoorden, maar hij kon er niet bij zijn.
Op de middag eten we allemaal samen langs de kant van de weg; het
begint serieus warm te worden, de zonnecrème is gegeerd. De sfeer is
prima en ik heb de indruk dat iedereen wel tevreden is, al hoor ik van
sommigen dat ze hopen op grotere uitdagingen in de namiddag. Een paar
mensen moeten veranderen van groep; dat wordt op de juiste manier
aangebracht (ik waan me even in één of ander TV programma).
In de namiddag zoeken we dan naar meer uitdagingen: steeds steilere klimmetjes, steeds steilere afdalingen. Het is heel leuk om te kunnen vaststellen dat veel mensen toch aan vertrouwen winnen en duidelijk progressie maken. Dank zij de instructeurs die het goed aanpakken. Techniek en evenwicht worden verder aangescherpt door het rijden over een boomstam en op bruggetjes. En ja, soms liep het al eens fout en viel er iemand van zo een bruggetje pardoes in de rivier, gelukkig zonder veel erg. Mijn versnellingen laten me dan weer in de steek en de lol is er voor mij dan af: zeer vervelend als de ganse groep daardoor wordt opgehouden. Achteraf blijkt dat mijn pat was gescheurd.
Rond half vier stoppen we ermee, sommigen belanden al wat sneller op
een terrasje en anderen maken nog een klein extra toertje. We genieten
na en krijgen een paar “MTB-School” kousen als aandenken en ter
promotie. Na een heerlijk warme douche in het plaatselijk sportcentrum
belanden we in het restaurant. Het bestuur ziet niet op een euro en we
mogen ongeveer kiezen waar we zin in hebben, inclusief aperitief (een
enorme geste van het bestuur, bedankt!). Het eten is super lekker en de
sfeer is “op zijn ZoeNKers” zoals verwacht (alhoewel, de persoon die aan
het hoofd van de tafel zat maakte het soms wat bont... ?). Dit helpt
echt om een beetje te vergeten hoe verkleumd je was van de kou na de TT,
of hoeveel pijn je had in je armen na een dagje papierslag...we
beseffen nu heel goed waarvoor we werken.
Volledig voldaan en verzadigd trekken we huiswaarts na een
schitterende dag: de ZoeNKers hebben bijgeleerd, en de “team spirit”
kreeg een boost.
Bedankt, MTB-School !
De ZoeNKers